را درصورت عدم مشاهده سایت فشار دهید و تا بارگذاری کامل سایت صبر کنیدf5
وقتي کسي تو را تنها گذاشت، نگران خودت نباش که بدون او چکار کني، شرمنده دلت باش که به تو اطمينان کرد!
اين جمله هميشه يادت باشه : زندگي گل سرخئ است که گلبرگهايش خيالي وخارهايش واقعي است
بدون گریه خاطره روشن نمیشه شهری بود به نام عشق در آن کوهی وجود داشت بنام دوستی از آن کوهرودی جاری میشد بنام محبت این رود به مردابی میریخت بنام جدایی پس نفرین عالم بر این جدایی که غرورمرا درک نمیکند
خدا تنها معشوقی است که عاشقانی دارد که هیچ یک از بودن دیگری ناراضی نیست و هیچگاه یکی از آنها معشوقش را تنها برای خود نمی خواهد
اگر عشق نبود، به کدامين بهانه مي گريستيم و مي خنديديم؟! کدام لحظه ناياب را انديشه مي کرديم؟! و چگونه عبور روزهاي تلخ را تاب مي آورديم؟! آري! بيگمان پيش از اينها مرده بوديم، اگر عشق نبود
ای کاش یاد بگیریم که زیر بارهای خمشی و پیچشی زندگی نقطه تسلیم را بالا بگیریم و مقاومت شکست را حداکثر کنیم تا چرخ دنده های زندگیمان از لهیدگی و تداخل در امان باشد.
من گریزانم از این شکل حیات و از این غربت تلخ که به اجبار به پایم بستند، می گریزم از عشق و تو ای نازترین خاطره ها همه جا در پی تو می گردم
هر وقت توی زندگی به یه در بزرگ رسیدی که روش یه قفل بزرگ بود نترس و نا امید نشو!!! چون اگه قرار بود باز نشه جاش یه دیوار میذاشتن.
اندكي ابر مي خواهم… تا قطره قطره اشكهايم را در آن بكارم و وقت درو، زير ضربات شلاق گونه اش، بي رحمانه تنبيه شوم… چرا كه گمان مي كردم آرامش نزديك است! و اين در دنياي من ، گناهيست نا بخشودني
هرگاه در وادي زندگي
از غروب غم هاي بي عاطفه خسته شدي
به ياد من باش
كه دلم به ياد توست